Kako prenosi Sinhua, oni su definisali direktne uticaje kao konverziju prirodnih staništa u urbano zemljište, dok su indirektni uticaji definisani kao neposredni uticaji u krugu od 10 km oko proširenog otiska urbanog zemljišta.

Otkrili su da, iako je urbana ekspanzija od 1992. do 2016. rezultirala gubitkom u proseku od 0,8 procenata kvaliteta staništa na suvom, indirektni uticaji su bili više od 10 puta veći.

Proširenje urbanih područja imalo je najveći uticaj na suva staništa bioma mangrove,  a zatim slede biomi širokolisne i mešovite šume umerenih predela, mediteranske šume, šume i zajednice žbunja, navodi Čajna sajens dejli (China Science Daily).

Urbani regioni širom sveta su se brzo proširili poslednjih decenija, utičući na krhka prirodna staništa, uključujući suva područja, navodi se u istraživačkom članku.