Akademik Rakić bio je jedan od najznačajnijih srpskih pesnika prve polovine 20. veka, čije delo i ličnost zauzimaju istaknuto mesto u srpskoj kulturi i istoriji, saopštila je danas SANU.
Filozofski fakultet Velike škole u Beogradu upisao je 1894, a već naredne godine prelazi na Pravni fakultet.
Po dobijanju stipendije odlazi u Pariz, 1898, kako bi nastavio studije, a na Sorboni je 1901. stekao diplomu pravnika.
Iako je još u gimnaziji prevodio s francuskog, boravak u Parizu i susret sa francuskom modernom poezijom snažno će uticati na njegovu poetiku.
U Beograd stiže krajem januara 1902. i biva postavljen za činovnika Izvozne banke.
Iste godine počinje da objavljuje prve pesme u “Srpskom književnom glasniku”, a njegova prva zbirka “Pesme” izlazi 1903.
Druga zbirka “Nove pesme” objavljena je 1912, a izbor iz njegove poezije 1924. i 1936. godine.
U srpskoj i jugoslovenskoj diplomatiji proveo je skoro tri decenije, prošavši sva mesta u diplomatsko-konzularnoj službi od pisara i konzula do izvanrednog poslanika i opunomoćenog ministra.
Kao diplomata Kraljevine Srbije boravio je u Prištini, Skoplju, Solunu, pa opet u Prištini (1905−1911), u Bukureštu i Jašiju (1915−1917), u Stokholmu i Londonu (1918) i najzad, kao poslanik Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, kasnije Kraljevine Jugoslavije u Kopenhagenu i Oslu (1918−1921).
Bio je i u Sofiji (1921−1927) i u Rimu (1927−1933), piše u saopštenju.
U godinama službovanja u Srpskom konzulatu u Prištini, od 1905. do 1911, Rakić je napisao ciklus “Na Kosovu”, koji zauzima posebno mesto u njegovom opusu i sa kojim je snažno obeležio čitav tok srpske patriotske lirike, dodala je SANU.
Učestvovao je kao dobrovoljac u Prvom balkanskom ratu, kada je odlikovan Zlatnom medaljom za hrabrost.
Dopisni član Srpske kraljevske akademije postao je 1922, a njen redovni član 1934.
Njegovo pesništvo obuhvata teme ljubavi, prolaznosti, unutrašnjih nemira, ali i istorijskog i nacionalnog pamćenja, dodaje se.
Na svečanoj akademiji govoriće akademik Jovan Delić, dopisni član SANU Goran Raičević i prof. dr Predrag Petrović.
Komentari (0)