Hiljade građana u potpunoj tišini su stajale ispred novosadske stanice od 11.52, kada je 1. novembra 2024. godine pala nadstrešnica, do 12.08.
Uz metalnu ogradu ispred same stanice, nalaze se srca sa imenima 16 poginulih, kod kojih su građani tokom celog dana ostavljali cveće i palili sveće.
Nedaleko od železničke stanice, na kraju Bulevara oslobođenja, postavljena je i bina, na kojoj će biti organizovan kraći program.
Na današnji komemorativni skup pozvao je studentski pokret, koji je pozvao da se na njega dođe bez političkih obeležja, transparenata i bez pravljenja buke.
Kako je javio reporter agencije Beta, okupljanja građana počela su jutros na tri lokacije u Novom Sadu, kolone okupljenih su se prvo susrele kod Futoške pijace, a potom zajedno stigle do železničke stanice Bulevarom oslobođenja.
Na čelu kolone, 16 studenata je nosilo 16 venaca cveća, sa imenima 16 poginulih, dok su iza njih građani nosili crna platna na kojima je bilo ispisano “16”, “11.52”, kao i ilustracije belih golubova.
Nadstrešnica na železničkoj stanici u Novom Sadu obrušila se 1. novembra 2024. godine u 11.52 i tom prilikom poginulo je 14 ljudi, među kojima i četvoro dece – od šest, 10, 16 i 17 godina, dok su teško povređene tri osobe od kojih su dve kasnije preminule u bolnici.
Tog dana pod tonama betona, poginuli su Sara Firić (6), Valentina Firić (10) i Đorđe Firić (53) iz Kovilja, zatim Milica Adamović (6), Sanja Ćirić Arbutina (35) i Mileva Karanović (76), sve iz Kaća.
Poginuli su i Nemanja Komar (17) iz Stepanovićeva, Miloš Milosavljević (21) iz Knićanina, Stefan Hrka (27) iz Beograda, Anđela Ruman (20) iz Stare Pazove, Goranka Raca (58) iz Novog Sada, Đuro Švonja (77) iz Stepanovićeva, Vukašin Raković (69) iz Bukovca i državljanin Severne Makedonije Vasko Sazdovski (46).
Anja Radonjić (24) iz Paraćina preminula je od posledica teških povreda u bolnici 17. novembra 2024. godine, a Vukašin Crnčević (18) iz Zmajeva 21. marta 2025. godine.
Teodora Martinko je sa teškim povredama preživela tu nesreću.
Komentari (0)